อ๊ายยยยย !!!

ละครเรื่อง อุบัติรักข้ามขอบฟ้า ออนแอร์แล้ว

อุตส่าห์ตั้งหน้า ตั้งตารอมานานกับละครเรื่องนี้

เพราะอยากดูมักมากเลย

2 หนุ่ม กอล์ฟ ไมค์ กะ 2 สาว พีค เต้ย น่ารักได้ใจเจ้าค่ะ

ละครเรื่องนี้ออนแอร์ตอนแรกวันเสาร์ที่ 9 สิงหา

กะว่าจะดูให้ได้เลย

แต่ผลสุดท้ายก็อดดูง่ะ เศร้า T^T

ดันติดธุระนู่น ธุระนี่ จนไม่ได้ดูเลย

ง่า...!!! ^^" เสียใจมากเลยที่ตอนแรกก็ไม่ได้ดูแล้วอ่ะ

แถมวันต่อมาก็อดอีกตะหากอ่ะ แบบว่าเศร้าได้อีกงานนี้

เลยกลายเป็นว่า สัปดาห์แรกที่ละครออนแอร์กลับไม่ได้ดูเลยซักวัน !!!

เสียใจมากมายขั้นเทพเลย

แต่นึกขึ้นได้ว่า เออ ดูย้อนหลังทาง nEt เอาก็ได้นี่หน่า

เริ่มมีความหวังขึ้นมาหน่อยนึง 555+

พอเข้าเว็บ http://www.me.in.th/live/ ซึ่งเป็นเว็บดูรายการย้อนหลังได้

ก็เอาเลยช่อง 9 โมเดิร์นนาย ตอน 3 ทุ่ม

แต่ปรากฎว่า มานดูไม่ได้อ่ะ สัญญาณขัดข้อง --*

กำเลยฉัน ทำงัยล่ะทีเนี่ย ลองแล้ว ลองอีก มานก็เหมือนเดิม

ฉันคงจะหมดหวังแล้วจิเนี่ย อดดูแน่ๆ เลย

ง่ะ... ไม่ยอมนะ ถ้าอดดูตอนแรกเลยมานน่าเสียดายอ่ะ

แล้วฉันจะประติด ประต่อเรื่องถูกได้งัยล่ะ ไม่เอา ไม่เอา ไม่ยอมอ่ะ โอ้ยยย !! อยากจะร้องไห้

ใครก็ได้ ช่วยด้วยยยยยยย แงแง TT^TT (ว่าแล้วก็ร้องจนได้อ่ะ)

หลังจากที่นั่งร้องไห้ เสียใจไปอยู่หลายวันพอตัว

ฉันก็เลยนั่งเล่น nEt เปิดอ่านไดอารี่เล่นๆ

แล้วก็ลองเข้าไปอ่านไดของคนอื่นมา อิอิ^^

แล้วฉันก็เจอได ไดหนึ่ง ซึ่งมี่หัวข้อว่า "อุบัติรักข้ามขอบฟ้า"

เอาเลยครับ เปิดอ่านในทันใด ฮ่าๆ ๆๆ ๆ ไม่พลาดอยู่แล้ว อ่านะ*

อ่าน อ่าน แล้วก็อ่าน จบมีอยู่บรรทัดหนึ่งมีใจความว่า

" เอาเป็นว่า ใครลืมดูตอนแรกไปก็ไม่เป็นไร ช่อง 9 มีให้ดูกันทางเน็ตด้วย ตอนที่ 1 ค่ะ

(<<กดได้เลย) "

อ่ะ!!! จิงดิ ไม่อยากจะเชื่อเลย คลิกไปโลด 555+

อ๊าย!!! ดูได้จริงๆ ด้วยอ่ะ

ขอบคุณสวรรค์นะเจ้าค่ะ ที่ส่งได ไดนี้มาให้ ได้ดูแล้วว ว วว ว ว ฉัน

แล้วเราก็นั่งดูอย่างใจจด ใจจ่อ ง่า... ชอบน่าร๊ากก ก ก

กอล์ฟ ไมค์ พีค เต้ย น่ารักได้ใจอ่ะ

ถึงจะมือใหม่ แต่ก็แสดงได้ดีอ่ะ ปลื้มๆ >//////<

กรี๊ดด ด ด บ้านถล่มถลาย ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ

เหมือนคนบ้าอ่ะ นั่งดูคนเดียว แล้วก็อมยิ้มอยู่คนเดียว

บางฉากก็ขำมาก โดยเฉพาะท่าปวดฉิงฉ่องของ กอล์ฟ อ่ะ 555+ ท้องแข็งเลย

วันแรกก็เจอแต่เรื่องซวยๆ แระ หุหุ เต้ย ก็โดนเข็นรถอ่ะ สงสัยกล้ามขึ้นแน่ๆ เลยอ่ะ

ส่วน ไมค์ ก็เจอบทที่แบบว่าพูดไทยไม่ได้ เลยต้องใช้ภาษามือสื่อสารอ่ะ ตลกดี อิอิ^^

แล้ว พีค ก็แบบว่าเอาฤกษ์เอาชัยน่าดูกะรถคันใหม่อ่ะ

วันแรกที่ถอยออกมาก็โดนชนซะแระ ก๊ากก ก ก ก

เจ้ารถถัง ก็น่ารักอ่ะ น้องหมาของกอล์ฟอ่ะ เลยโดนเต้ยจับไปเป็นตัวประกันซะเลย ~* 

ดูจนจบ 2 ตอนเลย คุ้มครับ คุ้ม น่ารักที่ซู้ดด ด ด ด เลย

แต่น่าเสียดายที่เวลามานน้อยไปนิดอ่ะ

น่าจะเริ่มตอน 2 ทุ่มครึ่ง เลิก 4 ทุ่ม เหมือนละครช่องอื่นๆ อ่ะ

แบบว่าจะได้ดูอย่างจุใจกว่านี้อ่ะ แฮ่ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

แต่ก็เอาเถอะ ถือว่าได้ดูแระ ดีกว่าไม่ได้ดูอ่ะ

เพลงประกอบละครก็เพราะอ่ะ ชอบๆ ชอบทั้ง 3 เพลงเลย เพราะดี

โดยเฉพาะเพลง ยิ่งรักยิ่งเจ็บ อ่ะ เพราะมาก

บอกกับฉันว่าเธอไม่รักก็จบ
เธอไม่อยากจะพบจะผูกจะพัน
ไม่ต้องสงสารแค่นั้นฉันก็เข้าใจ

บอกกับฉันว่าเธอไม่รักก็พอ
ไม่ได้ขอให้เธอมาเปลี่ยนใจ
ฉันเองก็ท้อเจ็บปวดใจ
ยิ่งรักเท่าไร... ยิ่งเจ็บ

อู๊ยย ย ย เพราะได้อีก 555+

ตอนนี้แบบว่ารอเวลาเมื่อไหร่มานจะถึงวันเสาร์-อาทิตย์ซักทีหว่า

อยากดูแย่แล้วอ่ะ

รอไม่ไหวอ่ะ 555+ แบบว่าบ้าไปแล้ว

รับรองว่าจะไม่พลาดแระ จาต้องดูให้ได้เลย

 หน้านี้ขอทิ้งท้ายไว้ด้วยเพลง ยิ่งรักยิ่งเจ็บ ล่ะกันนะ

แบบว่าเพราะอ่ะ เลยอยากให้เพื่อนๆ ได้ฟังกัน ไปแระ บะบายจร้า

Ps ::

+ ขอบคุณไดอารี่ http://aoichan.storythai.com/ นะเจ้าค่ะ ที่นำรายการย้อนหลังมาให้ได้ดู thx* มักมากค่ะ

+ ขอบคุณนักแสดงทุกคนนะ

+ ขอบคุณเพลงเพราะๆ จาก กอล์ฟ ไมค์ จ้า

+ ขอบคุณเพื่อนๆ ทุกคนที่เข้ามาเม้นต์เป็นกำลังใจให้เกี่ยวก้อยนะค่ะ

พร้อมกลับเปลี่ยน head ใหม่ด้วย 555+

แต่งไป แต่งมา ยังมั่วได้อีก

สรุปไม่ได้ซักที ว่าจาทำแบบไหน

สุดท้าย...

 เลยได้แบบที่เห็น

.^^."

ก็ O อ่านะ

แบบนี้ก็เท่ห์ดีเหมือนกัน

และแล้วช้านนนน ก็ตกรอบการประกวดดัชชี่บอย&เกิร์ล

แอบเสียใจอยู่นิดๆ T^T

ทำไมเราถึงไม่ผ่านการคัดเลือกหว่า

(สงสัยหน้าตาเราคงไม่เข้าขั้น อ่านะ)

กะว่าจะได้ไปแสดงความสามารถของตัวเองให้คนอื่นได้เห็นซะหน่อย

ปล.เลือกสาขาการร้องเพลง

ดันมาตกรอบซะนี่ 555+

ยังมะทันได้ทำอะรัยเลยอ่ะ...

ถือว่าเป็นประสบการณ์แล้วกัน

อย่างน้อยก็ได้เขียนใบสมัครส่งไปแระหว่า

ก๊ากกกกกกกกกกกกก

เห็นทรงผมตัวเองแล้วอยากจะหัวเราะให้ฟันหลุดอ่ะ

ตัดเองนะเนี่ย

ดูจิ หน้าม้าหรืออะรัยว่ะเนี่ย 555+

ลงอีกรูปให้เห็นกันชัด ชัด

ตลกชะมัดเลยอ่ะ

ทำไปได้ช้านนนนนนน

นี่ไดอารี่ใครฟ่ะเนี่ย

ทำไมหยากไย่มานเกาะเต็มเลยฟ่ะ

ไม่ได้เข้ามาอัพซะนาน

วันนี้ขออัพซะหน่อยล่ะหว่า

เอาเรื่องอารัยดีล่ะ

อืม
.
.
.
.
.
อ่า!! คิดออกแล้ว

เมื่อวานวันจันทร์ใช้ม๊ะ

ตื่นเช้าขึ้นมา ก็ไม่มีอารัยทำหรอก เหอๆ

ตอนนี้สถานะของตัวเองแบบว่า มานว่างสุดๆ

ไม่มีอารัยทำเลย แม้แต่ prOjEct ยังไม่ทำเลย ฮ่าๆๆๆ

ขี้เกียจอ่านะ (ตัวขี้เกียจเกาะหลังอยู่)

เนื่องจากความขี้เกียจเข้าครอบงำจึงไม่ทำอารัย

นอกเสียจาก...

เล่น nEt ^^

โอ้ย!! ชีวิตช้านนนนนน

ชาตินี้ช้านนน จาทำมาหากินอารัยฟ่ะเนี่ย

วันๆ เล่นแต่ nEt เพียงอย่างเดียว

ใครก็ได้พาช้านนนน ออกไปจาก nEt ทีเถอะ ได้โปรด...

และแล้วเสียงสวรรค์ก็บังเกิดขึ้น

Oh!! เพื่อนช้านมานชวนออกไปข้างนอก

วันนี้ช้านจาไม่ได้อยู่แต่ในหอ

นั่งหน้าจอคอม

ร้อนแทบบ้า

ไส้แห้ง เพราะไม่ได้กินอารัย

เหมือนทุกๆ วันแล้ว ดีจัยจังเลยวุ้ย

แล้ววันนี้เราก็ได้ออกจากหอที่สุดแสนจาทรมานนี้ซะที 555+

ตอนนี้เริ่มรุสึกดีขึ้นแล้ว

หลังจากที่ก่อนหน้านี้ไม่ค่อยดีซักเท่าไหร่ เหอๆ

****************************************************

วันนี้ต้องเข้ามหา'ลัยด้วยนี่หน่า

ต้องเข้าไปดูน้อง chEEr ปีนี้ซะหน่อย

กีฬามหา'ลัยจามีขึ้นแล้วในเดือนหน้านี้

ต้องเข้าไปดูซะหน่อย ในฐานะรุ่นพี่ (แก่แล้วเรา)

16.00 น. เป็นเวลาที่เรามาถึงมหา'ลัย

แอบมาก่อนเวลาซ้อม chEEr ครึ่งชั่วโมง แบบว่าตื่นเต้นอ่านะ แหะๆ

แล้วเราก็เดินไปที่หน้าคณะเพื่อรอเวลา

แต่คนที่ช้านนนน ยังไม่อยากเจอเล๊ยยยย ในตอนนี้ ก็ดันอยู่ด้วย ซะงั้นแระ

ไม่ทันมอง ถ้าเห็นก่อนนะ จาได้ไม่ต้องเดินเข้าไป อิอิ

อาจารย์แรก เหอๆ

เป็นอาจารย์ที่ปรึกษา prOjEct ที่ช้านไม่ได้ทำส่งมา 2 อาทิตย์แล้ว

พออาจารย์เห็นหน้าปุ๊บ คำแรกที่อาจารย์ทักก่อนเลย

"อ้าว คู่แฝด prOjEct ผมล่ะ เมื่อไหร่ส่ง"

ฮ่าๆๆๆ ลืมบอกไปว่าเรามีฝาแฝดด้วยนะ

แถมได้อาจารย์ที่ปรึกษา prOjEct คนเดียวกันอีกตะหาก โชด D เป็นบ้าเลยอ่ะ

แฝดของกระผม
คนซ้ายคือตัวเราเอง ส่วนคนขวาก็แฝดกล้วย

แล้วเราก็ตอบกลับไปบวกกับหน้าตาในตอนนั้นว่า

"อาจารย์ ซา-หวัด-ดี-ค่ะ"

"หนูยังไม่ได้แก้เลยอ่าค่ะอาจารย์ แหะๆ T^T"

กลับไปช้านนนน ต้องรีบทำ แล้วรีบมาส่งแล้วจิเนี่ย เฮ้อ!!

เมื่อเช้ารุสึกดี แต่ตอนนี้รุสึกแย่อ่ะ!!!

แล้วเวลาที่ช้านนนน รอคอยก็มาถึงจนได้

ไปร้องเพลง chEEr กันดีกว่า

****************************************************

ณ บนห้องสถานที่ที่ใช้ซ้อม chEEr

Oh!! vEry hOt ^^"

ทำไมมานถึงได้ร้อนเช่นนี้เนี่ย

ขนาดนี่เป็นห้องแอร์นะเนี่ย ร้อนแบบว่าขั้นเทพเลยอ่ะ

พอสังเกตดูรอบๆ ห้อง ก็พบว่าไฟดับนี่เอง

ถึงว่าแอร์ไม่เย็นเลย ฮ่าๆๆๆ

แต่ก็ดีแระน้อง chEEr มานจาได้รุสึกซะบ้าง

ร้องเพลงเสียงก็ไม่ดัง ทำท่าก็ไม่ได้ อย่างนี้ต้องปล่อยให้ร้อนซะให้เข็ด

รุ่นนี้ยังดี ได้นั่งห้องแอร์

ก่อนหน้านี้ห้องนี้ยังเป็นห้องพัดลมอยู่เลย

รุ่นเราก็ต้องมาซ้อม chEEr ในห้องนี้เหมือนกัน แบบว่าทรมานยิ่งกว่านี้อีก

พอน้องปี 1 เข้ามากันหมดแระ

ห้องทั้งห้องเต็มไปด้วยเสียงคุยกันดังมักมาก

จนพี่ปี 4 ต้องบอกให้เงียบ
.
.
.
????????????????

เงียบตามความคาดหมาย เหอๆ

ทีคุยกันเสียงดังชะมัด

พอร้องเพลง chEEr เสียงกลับหายไปไหนกันหมดก็ไม่รุ

รุ่นพี่ก็ชี้แจงไป เรื่องต่างๆ

พอชี้แจงเสร็จ อ้าวคนที่เป็น

ลีด

ลีดแดนซ์

นักกีฬา

ลงไปได้แล้ว แป่ว!!!

ต๊ายแล้ว...

น้อง chEEr เหลือกี่คนฟ่ะเนี่ย

นับ 1 2 3...

70 คน

เฮ้อ!! ไม่ถึง 100 เลยอ่ะ

ทำไมมานถึงได้น้อยขนาดนี้เนี่ย

ปี 2 เตรียมตัว เตรียมใจได้เลย ได้ขึ้น สแตนซ์แน่ๆ ปีนี้

เอาว่ะ 70 ก็ 70 สู้ไว้ก่อนแระ 555+

แล้วเราก็เข้าสู่โหมดซ้อม chEEr กัน

เราก็นั่งดูน้องๆ แต่ละคน แล้วก็ต้องถอนหายใจดัง เฮ้อ!!

สแตนซ์ chEEr เมื่อปีที่แล้ว (แบบแรก)

อันนี้สแตนซ์แบบที่ 2

สงสัยดูท่าแล้ว chEEr ปีนี้มีหวังคงล่มไม่เป็นท่าแน่ๆ เลย

ไม่ไหวเลย ร้องเพลงก็ไม่ดัง ท่าก็ไม่ได้

เวลาก็กระชั้นชิดเข้ามาทุกทีล่ะ จาไปรอดมั้ยเนี่ยปีนี้

พี่ stAff แต่ละคนก็เหนื่อยใจแระ

เราก็เริ่มจาหมดหวังแล้ว chEEr ปีนี้

ปีที่แล้วแบบว่าสุดยอด ขนาดมีเรื่องกันด้วยนะ

แต่ chEEr ก็ยังชนะได้ คว้าที่ 1 มาครองได้สำเร็จ ดีใจสุดๆ ทั้งน้อง ทั้งพี่ stAff

ไม่คิดว่าจะได้ด้วยซ้ำ เพราะ chEEr โดนดูถูกเอาไว้เยอะ

พอผลออกมา "คณะเทคโนโลยีสารสนเทศ" โอ้ย!! ดีใจ น้ำตาแทบไหล (เว่อร์ไปแระ)

ปีนี้ความดีใจ และความภูมิใจแบบนี้คงไม่เกิดขึ้นแน่ๆ เลย ToT

stAff เมื่อปีที่แล้ว

=^____________^=

โอ้ย!! ปลื้มจัง วันนี้เจออารัยดีๆ ด้วยอ่ะ (ขอไม่บอกนะ ว่าเป็นอะรัย)

ไม่อยากจะเชื่อตัวเอง ฮ่าๆๆๆ เป็นไปได้งัยฟ่ะเนี่ย

ยิ้มแก้มแทบปริ  555+

คืนนี้ฝันดีแน่ๆ เลยช้านนนนน

วันนี้ตีแบตอย่างมีความสุข ฮ่าๆๆๆๆ

ทุ่มกว่าๆ ก็กลับ อาบน้ำ ไปเดินเปิดท้าย

โอ้ย!!! มีความสุขวุ้ย

hAppY hAppY oH!! luN lA (เป็นบ้าไปแล้ว)

ตอนนี้รุสึกดีมากมายก่ายกองเลย 555+

****************************************************

PS :: ขอบคุณ สิ่งดีๆ สิ่งนั้น ที่ทำให้วันนี้ฉันมีความสุข

PS :: ขอบคุณเพื่อนๆ ทุกคนที่อ่านมาจนจบนะเจ้าค่ะ

- - - - - >/////< - - - - -

ความรักก็เหมือนเม็ดทราย เมื่อใดที่รีบคว้ามันไว้ เม็ดทรายนั้นจะไหลออกทางร่องนิ้ว
แต่เมื่อค่อยๆ ประคองมันไว้ มันก็จะอยู่ในมือของคุณ
และถ้าคุณถนุถนอมความรัก มันก็อยู่ในทุกช่องว่างในหัวใจ เช่นเดียวกับเม็ดทรายที่อยู่ในกำมือ

**************************************************

PS::อาจจะห่างหายไปจากไดหลายวันหน่อยนะค๊ะ!!
เพราะช่วงนี้ต้องไปซ้อมน้องเชียร์ที่มหา'ลัย ทุกวันเลย
แล้วจาแวะเข้ามาอัพไดบ่อยๆ นะค๊ะ

+++ Miss Miss Every Body Na Ka +++

วันนี้จะมาเล่าเรื่องราวตอนไปกรุงเตบมา
ฮ่าๆๆๆ >O<" ตามไปดูกันเลย

****************************************

วันศุกร์

เหตุเกิดขึ้นเมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา ตั้งใจเอาไว้ว่าจะกลับบ้านที่ราชบุรี
แต่กลับกลายเป็นว่าขึ้นกรุงเทพแทนซะงั้นแหละ
เพราะเพื่อนมานชวนเราก็เลยต้องจำใจตามขึ้นไปด้วย เหอๆ
ขึ้นไปครั้งนี้ไปค้างซะ 4 วัน กะอีก 3 คืน หมดตังค์ไปซะเยอะเลยอ่ะ T^T
ตังค์ยิ่งไม่ค่อยจะมีอยู่

ออกเดินทางตอนประมาณ 5 โมงเย็น
นั่งรถ 2 ชั่วโมงกว่าๆ ก็ถึงกรุงเทพ
จากนั้นก็โบก 9-3-5 (Taxi) ไป ม.ธุรกิจบัณฑิตย์ ซอย 7
เพราะเพื่อนพักอยู่ที่นั่น (ไปอาศัยเขาอ่านะ ฮ่าๆๆๆ)
เมื่อจัดการกับข้าวของเรียบร้อยแล้ว
ก็ออกไปหาอารัยใส่ท้อง โอ้ย!! หิวขั้นเทพเยยยย
ต่อจากนั้นก็เที่ยวแล้วจิ เหอๆ รอมานานคำนี้
และที่เที่ยวของเราก็คือ "สะพานพุทธ"
แล้วก็โบก 9-3-5 (อีกแระ) ไปสะพานพุทธโล้ด
ไม่กี่อึดใจก็มาถึง คนน้อยแหะวันนี้ สงสัยเป็นเพราะพระพิรุณเมื่อตอนเย็น
เลยไม่ค่อยมีคนเลย หุหุ
แล้วพวกเราก็เดิน ๆ ๆ ๆ ๆ แล้วก็เดิน วนไปวนมาหลายรอบ
เหนื่อยแระ พอแระ กลับหอดีกว่า ไม่ไหวแล้วช้าน เหนื่อยขั้นเทพ
กลับถึงหอก็เกือบๆ ตี 2 เฮ้อเหนื่อย แล้วก็ง่วงด้วยอ่ะ นอน ๆ ๆ ง่วงแระ =O=zz
สรุปแล้วไปเดินสะพานพุทธมาไม่ได้อารัยกลับมาเลย
นอกจากที่ห้อยโทรศัพท์ 2 ตัวนี้

ฮ่าๆๆๆๆ เห็นว่ามานน่ารักดีเลยซื้อมา
และแล้ววันนี้ก็จบลงด้วยความเหนื่อยล้าแบบสุดๆ

****************************************

วันเสาร์

วันนี้ตื่นเกือบ 3 โมงเช้า เฮ้อ!! สายดี ฮ่าๆๆๆๆ
อาบน้ำ แต่งตัว เรียบร้อย เตรียมตัวไป "จตุจักร" คร๊าบ
เรียก 9-3-5 เช่นเคยครับ วันนี้ไปจตุจักรครับพี่ ไปโล้ดเลย
และอีกตามเคย เหนื่อยอีกแล้วครับวันนี้
เดินทั้งวันเลย ตั้งแต่เมื่อวานแล้วอ่ะ เหนื่อยนะโว้ย
เดินจนขาลากแระ เราก็ไม่ได้อารัยอีกอยู่ดี
คนอื่นเขาได้กันเต็มไม้ เต็มมือไปหมด แต่ช้านไม่มีเลย ฮ่าๆๆๆ

พอแระ จตุจักร เหนื่อยแระ ไปต่อกันที่พันธุ์ทิพย์
คราวนี้ขึ้นรถไฟฟ้า BTS อ่ะ ไม่นั่งแระ 9-3-5
ไม่อยากจาบอกว่าเราแอบไปทำเรื่องหน้าแตกเอาไว้ด้วยอ่ะ
คือแบบว่าตอนหยอดบัตรตรงทางเข้าอ่ะ
มานจาต้องดึงบัตรออกก่อนใช่ป่ะ
แต่เราดันลืม คิดในใจ (ทำไมมานไม่เปิดว่ะ)
จนคนข้างหลังบอกมาว่าดึงได้เลยค่ะ
เท่านั้นแระช้านก็หน้าแดงสุดๆ เลย อายแทบแย่เลยอ่ะ ฮ่าๆๆๆๆ
ขอบคุณคนใจดีคนนั้นนะค่ะที่บอก ไม่งั้นนู๋คงยืนเอ๋อไปอีกนานอ่ะค่ะ
แล้วเราก็มาถึงอนุเสาวรีย์ชัยฯ กันจนได้ หลังจากที่ไปทำเรื่องหน้าแตกมา
เรากะว่าจานั่งรถเมล์ไปพันธุ์ทิพย์ซะหน่อย แต่ก็รอไม่ไหว
จนต้องเรียก 9-3-5 อีกเช่นเคย
และสุดท้ายก็มาถึงพันธุ์ทิพย์กันจนได้

แล้วเราก็เหนื่อยกันอีกแล้วอ่ะ ToT
เล่นเดินมานทุกชั้นเลยอ่ะ เดินวนไป วนมาตั้งหลายรอบแหนะ
หิวก็หิว ช้านยังไม่ได้กินข้าวเลยนะ จาเดินกันไปถึงไหนเนี่ย ห๊า!!!
ช้านไม่ไหวแล้วนะ
"ป่ะซื้อของครบล่ะ" Oh!! ดีใจขั้นเทพ ช้านจาได้ออกจากที่นี่แล้ว
ป่ะๆๆๆ รีบไปกัน แหะๆ
ไปไหนกันต่อดีล่ะ กลับอนุเสาวรีย์ฯ อย่างเดิม ไปหาเพื่อนอีกคนหนึ่งที่นั้น
โบก... คงไม่ต้องบอกนะว่ารถอารัย 9-3-5 อีกตามเคย ฮ่าๆๆๆ
คราวนี้มานไม่รับครับ บอกว่าเด้วไปส่งรถไม่ทัน กำ เลยที่นี้ทำงัยดีล่ะเนี่ย
อ่ะๆๆๆ ลองไปญาณีกันมั้ย รถอารัยอีกล่ะทีนี้ งง??? อ่ะดิ
อยากรู้ป่าวว่ารถอารัย เหอๆ ก็รถตุ๊กๆ งัย ตุ๊ก ญาณีอ่ะ 555+
มาแล้วๆ โบกเลย 50 บาทถึงอนุเสาวรีย์ฯ

เพื่อนคนนี้พักอยู่ที่ราชวิถี ซอย 6 หอเก่าที่เราเคยมาพักตอนมาฝึกงานนะ
ชิว ชิว เลย แถวนี้เดินจนคล่องแระ สบายเรา เอิ๊กๆๆๆ
อยู่เม้าท์กับเพื่อนอย่างเมามันส์จนถึงทุ่มกว่าๆ
ได้เวลากลับแล้ว เฮ้อ!! เพิ่งคุยได้หน่อยเดียวเองอ่ะ ยังไม่อยากกลับเลย
แต่ก็ต้องกลับแระ บะบายนะเพื่อน ไว้คราวหน้าจามาเม้าส์กันอีกนะ
แล้วก็แวะหาอารัยหม่ำๆ ที่อนุเสาวรีย์ชัยฯ ก่อนกลับหอ
คราวนี้นั่งรถตู้ที่อนุเสาวรีย์ฯ กลับคร๊าบมาลงเดอะมอล์งามฯ คนละ 20 บาท
ตอนแรกกะไว้ว่าจาไปเดินที่ตะวันนาพลาซ่าที่เดอะมอล์งามวงศ์วาน ไปหาแหวนใส่นิ้วซะหน่อย
แต่ว่ามาช้าไปมั้ยเนี่ยช้านนนน เพราะร้านมานปิดหมดแล้วอะ
ก็เลยกลับหอด้วยการนั่ง 9-3-5 อีกตามเคย
ยอมเสียตังค์นั่งกลับดีกว่าเดินกลับอ่ะ ไม่ไหว ฮ่าๆๆๆๆ

****************************************

วันอาทิตย์

วันนี้จิงๆ แล้วต้องกลับแล้ว แต่ว่าก่อนกลับขอไปเดินสวนรถไฟก่อนนะ อยากไปถ่ายรูปอะ
ตกลงกันเรียบร้อย Ok ไปกันเลย

ถึงแล้วสวนรถไฟ Oh!! WoW!! ร่มรื่นจังเลย อากาศเย็นสบาย สดชื่นนนนนน
เอาเลยครับเช่ารถจักรยาน 2 คัน ไปกัน 4 คน ปั่นกันให้น่องโป่งไปเลย
ปั่นไปเรื่อยๆ ดูโน่น ดูนี่ ไปรอบๆ สวน
ดูเวลาครับ ตายแล้ว!!! นี่บ่ายกว่าแล้วหรือนี่ ทำงัยดีๆ
กลับบ้านไม่ทันแล้วจิเนี่ย เอางัยดีล่ะที่นี้
ยังเที่ยวไม่ทั่วเลยง่ะ ยังไม่อยากกลับเลย แต่ว่าของก็เตรียมมาแระ คิดครับคิด
เอาว่ะ กลับพรุ่งนี้ดีกว่า ค้างอีกซักคืน คงไม่เป็นรัยหรอก
ผลสรุป ค้างอีก 1 คืน (รู้งี้ช้านนน ไม่หิ้วของมาด้วยหรอก หนักก็หนักอ่ะ TT^TT)
แล้วเราก็นั่งเล่นกันอยู่ในสวนรถไฟจนถึงเย็นเลย ฮ่าๆๆๆ

สุดท้ายแล้วก้อกลับมาตายรังที่ ซอย7เหมือนเดิม
ตกเย็นก็ออกไปหาอารัยหม่ำตามเคย
คราวนี้เพื่อนแนะนำว่าไปกินก๋วยเตี๋ยวไก่มะระกันมั้ย อร่อยน๊า
น้ำลายส่อเลยอ่ะ พอบอกว่าอร่อยเนี่ย ฮ่าๆๆๆ
ตกลง Ok ไปกันเลย
แต่คราวนี้เพื่อนเล่นพาเดินไปครับ (เดินไปจริง ๆ นะคราวเนี่ย)
ไม่อยากจาบอกอีกแล้วอ่ะ ว่าไกลมาก
ที่โลตัสเดอะมอล์งามฯ แหนะ ไกลมั้ยล่ะ จาก ซอย 7 อ่ะ
แต่พอได้กินก็หายเหนื่อยเลยอ่ะ อร่อยมากกกกกกกกกกกกก ขอบอก
ราคาก็แค่ 25 30 แล้วก็ 35 บาทเองอ่ะ ได้เยอะมาก อิ่มเลยล่ะ
เราว่าคุ้มนะ (วันหลังถ้ามีโอกาสจะไปอุดหนุนอีกนะค่ะ)

****************************************

วันจันทร์

เช้าวันจันทร์วันนี้ของจิง ได้กลับแล้ว ต้องออกแต่เช้าเลย ไม่งั้นเด้วจาไม่ได้กลับอีก เหอๆ
ก้อเลยโบก 9-3-5 ไปสายใต้ใหม่ 160 บาท
ซื้อตั๋วรถไปราชบุรี (เพราะกลับบ้านไปเอาตังค์ก่อน ฮ่าๆๆๆๆ) รอบ 11.00 น.
ก่อนขึ้นรถก็แวะซื้อของกินก่อนที่ 7-11 หิวๆๆๆๆ
จากนั้นก็ไปขึ้นรถที่ชานชะลาที่ 4 รอรถออก เย้ๆๆๆ จาได้กลับบ้านแล้ว
ช้านนนนทั้งหลับ ทั้งพะหงก กว่าจาถึงราชบุรี

ประมาณเกือบบ่ายโมงก็มาถึงจนได้
Tel. หาปะป๊าให้เอาตังค์มาให้ที่โลตัสราชบุรี
ช่วงเวลาที่รอปะป๊ามา ก็เลยไปเดินเล่นในโลตัสก่อน
พระพิรุณก็เทลงมาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รุอ่ะ หนักซะด้วย เหอๆ
เจอเพื่อนเก่าด้วย เลยคุยกันซักพักหนึ่ง จนปะป๊ามา ก็เลยแยกกัน
แล้วปะป๊าก็มาส่งที่งานกาชาดราชบุรี แล้วปะป๊ากะมาม๊าก็กลับบ้าน
ส่วนเราก็ไปเดินเที่ยวงานกาชาดราชบุรีนิดหน่อย
แล้วก้อมานั่งรอรถเพชรบุรีที่หน้าโรบินสันราชบุรี
กว่ารถเพชรจะมาก้อเกือบ 5 โมงเย็นแหน่ะ (นานชะมัดเลยอ่ะ)
แล้วเราก็กลับมาถึงเพชรบุรีประมาณ 6 โมงเย็นกว่าๆ
กลับถึงหอก็เพลียสุดๆ นอนครับนอน เป็นสิ่งเดียวที่คิดได้ในตอนนั้น ฮ่าๆๆๆๆ

****************************************

PS :: บทสรุปส่งท้าย

เฮ้อ!! ไปกรุงเทพมาช้านนนนน ได้อารัยกลับมาบ้างเนี่ย
นอกจากที่ห้อยโทรศัพท์เพียงอย่างเดียว หมดไปตั้งหลายบาท
ช้านนนนน ไปเพื่อเสียค่ารถ 9-3-5 อย่างเดียวเลยนะเนี่ย เหอๆ
เวรกรรมช้านจริงๆ เลย กว่าจะได้ไปอีกทีคงจาอีกนานเลยล่ะทีเนี่ย
เด้วจามี Meeting กะเพื่อนๆ อีกทีที่ Dream World
แต่คงจาอีกหลายเดือนเลยล่ะ เพราะตอนนี้งบประมาณช้านขาดดุลแบบสุดๆ
ไม่เหลือซักกะบาท เด้วต้องจ่ายค่าหอ ค่าน้ำ ค่าไฟ อีก
ช้านจาไม่มีตังค์กินอยู่แล้วเนี่ย ToT เศร้าจิงๆ

****************************************

ไม่ได้เข้ามาเขียนไดซะหลายวันเลย
เพราะช่วงนี้กำลังติดนิยายเกาหลีอยู่อ่านะ ^^"
แล้วก้อเพิ่งอ่านจบไปเมื่อวานนี้เอง
เรื่อง

" แผนร้ายซ่อนรัก ของนายปีศาจปากแข็ง "

เขียนโดยซองอึนฮา
((มีรูปมาให้ดูด้วยอ่านะ))

เป็นเรื่องราวของนายปีศาจอีเจวอนที่งัดทุกกระบวนท่ามากลั่นแกล้ง โซจีมี เพื่อทำให้เธอร้องไห้
แต่ภายในความร้ายกาจนั้นกลับซ่อนความรักไว้อย่างมิดชิด

" ฉันอยากเห็นเธอร้องไห้
เพราะตอนนั้นเธอคงอ่อนแอ และฉันจะได้เป็นคนปกป้องเธอ "

โอ้ย!!!!! ซึ้งอ่ะ อยากมีคนมาบอกแบบนี้กับเรามั่งจังเลย แหะๆ ขอหน่อยล่ะกันนะ

เราก้ออ่านไปจนใกล้ๆ จาจบเรื่อง
แล้วสายตาอันคมกริบของเรา มานก้อได้เหลือบไปเห็นเพลงๆ นึง
((จริงๆ แล้วมานก้อมีให้อ่านอยู่ในหนังสือนั่นแระ))
ที่อีเจวอนพระเอกของเรา ได้เล่นเปียโนให้ นางเอกฟัง

โอ้ย!!!!! เพราะอ่ะ เศร้ามากมาย ร้องไห้เลย TT^TT
((เหมือนเข้าไปอยู่ในเหตูการณ์เลยนะนั่นนะ))
อันที่จริงแล้วเราลองเอาชื่อเพลงไป search หาใน Google ตะหากล่ะ
แล้วก้อเลยได้เพลงนั้นมา
มานชื่อเพลงว่า

" Kiss The Rain "

มานเป็นเพลงบรรเลงของ Yiruma นักเปียโนชื่อก้องโลกชาวเกาหลีอ่านะ
อยากรู้ใช่ม๊าว่าเพราะรึเปล่า
งั้นเราไปฟังกันเลย มีมาให้ฟังด้วยนะ ((แถมเนื้อเพลงให้ร้องกันด้วยแระ))

Kiss The Rain

[VRS1]
I often close my eyes
And I can see you smile
You reach out for my hand
And I'm woken from my dream
Although your heart is mine
Its hollow inside
I never had your love
And I never will

[CHORUS]
And every night
I lie awake
Thinking maybe you love me
Like I've always loved you
But how can you love me
Like I loved you when
You can't even look me straight in my eyes

[VRS 2/3]
I've never felt this way
To be so in love
To have someone there
Yet feel so alone
Aren't you supposed to be
The one to wipe my tears
The one to say that you would never leave

The waters calm and still
My reflection is there
I see you holding me
But then you disappear
All that is left of you
Is a memory
On that only, exists in my dreams

CHORUS

[VRS 4]
I don't know what hurts you
But I can feel it too
And it just hurts so much
To know that I can't do a thing
And deep down in my heart
Somehow I just know
That no matter what
I'll always love you

VRS 1

So why am I still here in the rain..

เป็นงัยล่ะ เพราะรึเปล่าเอ่ย หุหุ
เราใจดีใช่มั้ยล๊า ฮ่าๆๆๆๆ
ที่หาเพลงเพราะๆ มาให้ฟังกัน

เอาเป็นว่าวันนี้เขียนแค่นี้ก่อนดีกว่า
แล้วเราจะหาเพลงเพราะๆ แบบนี้มาให้ฟังกันอีกนะ

++++++++++++++++++++++++++++++++++++ 

คำนี้มีความหมายมากนัก
เปนทั้งมิตรภาพ
ความรัก
ความอบอุ่น
ความห่วงใย
ที่คอยมีหั้ยกันเสมอมา

เวลาทุกข์หรือเสียใจ
เพื่อนจะคอยปลอบ คอยหั้ยกำลังใจ
ทำหั้ยเราสามารถยิ้มได้
จริงป่ะ ???

**************************************************

วันนี้มาแนวซึ้งนิดๆ อ่านะ แหะๆ
วันนี้ขออัพเรื่องเพื่อนกันซักหน่อย
เริ่มเรื่องไปเมื่อวาน

**************************************************

เมื่อวานได้ไปงานบวชของเพื่อนมา
เพื่อนคนนี้ชื่อว่า " บิ๊ก "
งานนี้จัดแค่วันเดียวเอง
((แปลกมักมาก >.<"))
บิ๊กบวชที่วัดไม้ลวก

**************************************************

เรื่องนี้บิ๊กได้บอกเพื่อนๆ เอาไว้แล้วล่วงหน้า
หลายวันพอตัว
เอาเปนว่าเพื่อนๆ ทุกคนรับรู้กันทั่ว
ทุกคนจึง Tel. นัดรวมพลกัน
จุดนัดพบก้อคือ " ที่หอเราเองแหละ "
ไม่ใกล้ไม่ไกล ฮ่าๆๆๆ
งานเริ่ม 8.00 โมงเช้า ((เช้ามักมากเลย))
ตื่นเกือบมะทันแน่ะ
อาบน้ำ แต่งตัว เตรียมพร้อม
เมื่อเราทำกิจธุระส่วนตัวของเราเสร็จ
แต่แล้วเมื่อหันมามองนาฬิกา
ตายล่ะหว่า!! จา 8.00 โมงอยู่แระ ยังมะเห็นมีใครมากันเลย
นี่มานนัดเจอกัน 8.00 โมงเช้านะเนี่ย
แล้วจาไปทันบวชบิ๊กกันป่าวเนี่ย
แต่แล้วก้อมีเสียงเล็กๆ แว่วมาแต่ไกล
รู้ไหมว่าใครมาเปนคนแรกเลย..............

**************************************************

I น้อย นั่นเอง หุหุ มาเปนคนแรกเลย
แล้วตามมาด้วย คุณชาติ กะ คุณตุ้ม
ส่วนคุณหนูบอยสุดเท่ห์นั้นยังไม่มา เห่อๆๆๆ
เมื่อ Tel. ไป Say Hello ก้อพบว่าคุณหนูบอยกำลังอาบน้ำอยู่
คุณแม่เปนคนรับสาย
รู้เรื่องว่าคุณหนูของเราตื่นสายนั่นเอง กำจิงๆ
หลังจากที่รอคุณหนูของเราอยู่นั้น
มิ้วก้อตามมากะสุดที่ Love ของเขา
แล้วชาติก้อไปรับศิมา
และแล้วคุณหนูของเราก้อมาพอดี
เอาเปนว่าครบองค์ประชุม
อ๋อ! ลืมบอกไปว่านู๋เนของเราก้อตื่นสายเหมือนกัน
เลยบอกไปว่าให้ปายเจอกันที่วัดเลยล่ะกัน
และแล้วก้อได้เวลา ออกเดินทาง ฮ่าๆๆๆๆ ได้ปายกันซักที

**************************************************

เมื่อมาถึงหน้าวัดพวกเราก้อมานั่งสนทนากันก่อนที่จาเข้าไป
คุยกันถึงเรื่องต่างๆ นานา หลายเรื่องแระ หุหุ
และนู๋เนของเราก้อตามมาทัน
รวมเพื่อนๆ ทั้งหมดก้อมี
ชาติ ตุ้ม เน บอย น้อย ศิ มิ้ว ยุทธ(แฟนมิ้ว) ต้นใหญ่ เตรียม อิน
แล้วก้อฝาแฝดที่น่ารักอีก 1 คู่ ฮ่าๆๆ กล้วยกะก้อยเองคร่า
รวมทั้งหมด 13 คน
แล้วเราก้อเข้าไปในวัด

**************************************************

พอเข้าไปถึงเขาก้อเริ่มแห่กันพอดีเลย ตรงเวลาเป๊ะ อิอิ
พวกเราก้อเดินเข้าไปร่วมขบวนแห่ด้วย
((งานนี้ไม่มีใครพกกล้องไปกันเลย เลยอดเก็บรูปสวยๆ มาฝาก น่าเสียดาย T^T))
ที่นี่เขาแห่กัน 3 รอบ แล้วก้อเข้าโบสท์
ก่อนที่จะเข้าโบสท์ก้อต้องมีโปรยทาน ฮ่าๆๆๆๆ
คนแย่งกันตรึมเลย เจ็บตัวกันไปถ้วนหน้า อิอิ แต่ก้อหนุกดี
แล้วก้อเข้าไปทำพิธีในโบสท์
แต่พวกเราไม่ได้เข้าไปกันซักคน ฮ่าๆๆๆ
ออกมานั่งคุยกันอยู่ข้างนอก รอเวลากิน(ฟรี) เอิ๊กๆๆๆ
พระก้อสวดไป พวกเราก้อคุยกัน เสียงมานจาดังกว่าพระสวดอีกนะนั่น ^0^"
แต่ก้อว่าอ่านะ ก้อคนมานไม่ได้เจอกันตั้งนาน
มานก้อต้องเม้าส์กันหน่อยล่ะ 555+ ยาวเลย จนกว่าเขาจะทำพิธีกันเสร็จอ่ะแระ หุหุ
แล้วต้นเล็ก กล้า แล้วก้อตั้ม ตามมาสมทบทีหลัง
ส่วนมิ้วกะยุทธขอตัวกลับก่อนเพราะจาไปหาญาติ เฮ้อ! กลับไป 2 แระ
และแล้วพิธีที่แสนจะยาวนานเกือบเปนชั่วโมงก้อเสร็จลง
ฮ่าๆๆๆ ได้เวลากินแล้วจิ หิวจาแย่แล้วววว

**************************************************

นั่งๆๆๆ หาที่นั่ง เตรียมกิน
หลังจากที่หิวกันมานาน ทรมานก้อทรมาน ก้อได้กินแล้ว
อร่อยๆๆๆๆๆๆ แล้วก้อใช้เวลาในการอเร็ดอร่อยอยู่นานพอควร
ก้ออิ่มแล้วล่ะจิ อิอิ กินกันไม่ลืมหูลืมตาเลย ลุกไม่ขึ้นแระ ทำไงดีหว่า มานติดพุงอ่ะ 555+
พวกเราก้อเลยนั่งย่อยกันด้วยการคุย(อีกแระ) ไม่พ้นเรื่องคุยจิงๆ เลย
เมื่อท้องย่อยเข้าที่แระ พวกเราก้อมาลาพระบิ๊กแล้วล่ะจิ ได้เวลากลับแล้ว หุหุ
พระบิ๊กก้ออุตส่าห์เดินมาส่งเนอะ ดีจังเลย เห่อๆๆๆ
แล้วกล้า ตั้ม และก้อต้นทั้ง 2 ต้นเลย ก้อแยกกันไปร้องคาราโอเกะ
เตรียมกะอินก้อขอตัวกลับหอก่อน
ส่วน I ที่เหลือก้อ.......
Big C เดินเล่น ตากแอร์เย็นๆ ฮ่าๆๆๆ สบายใจ

**************************************************

เดินทาง........
ถึง Big C แล้ว ดีใจจังเลย จาได้ตากแอร์แล้ว เย็นๆ โอ้! ลั้นลา..........
พอเดินผ่านร้านถ่ายรูป เอาแล้วจิ เสียตังค์จนได้
กะว่าจะแค่มาเดินเล่นเฉยๆ นะเนี่ย เสียตังค์จนได้ กำอีกล่ะ
ถ่ายก้อถ่ายว่ะ นานๆ ครั้งน๊า
ตกลงกันเสร็จว่าจะเลือกฉากแบบไหน ก้อเตรียมตัวรอพี่เขามาถ่ายรูปให้
เอ้า! แชะ
.
.
.
หลายรูปอยู่พอควร แอ็กกันเต็มที่ อิอิ
เมื่อถ่ายเสร็จก้อออกมารอรูป แต่กว่าจาได้ต้องรอเปนชั่วโมงเลย
ก้อเลยไปเดินเล่นที่อื่นก่อนแล้วค่อยมารับรูปทีหลัง
เดิน เดิน เดิน แล้วก้อเดิน ดูนั่น ดูนี่ จนเบื่อแระ ก้อได้เวลามารับรูปแล้ว
อู้ย ตื่นเต้นจังเลย รูปจาออกมาน่ารักแบบไหนนะ อยากเห็นจาแย่แล้ว ฮ่าๆๆๆๆๆ
และนี่ก้อคือรูปที่พวกเราไปถ่ายกันมา ลองดูกันนะ

**************************************************

รวมกลุ่มโว้ย!

เด็กแฝดผู้น่ารัก ฮ่าๆๆๆ

นู๋เนกะตุ้ม

คุณหนูบอยกะชาติ

พีเซ็นเตอร์โฆษณาซีอิ้วตราเด็กสมบูรณ์อ่านะ เอิ๊กๆๆๆ

บันไดแห่งมิตรภาพ

เปนงัยกันบ้างใครน่ารักบ้างเอ่ย หุหุ

**************************************************

เฮ้อ! เวลามานชั่งผ่านไปเร็วจังเลยเนอะ ยังไม่ทันหายคิดเถิงกันเลย
ก้อต้องแยกจากกันอีกแระ แล้วเมื่อไหร่จามีโอกาสได้มารวมตัวกันแบบนี้อีกน๊า
ซาหนุกดี ได้หัวเราะ ได้คุย ได้แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกัน
ต้องจากกันอีกแล้วอ่ะ ฮือๆๆๆ T^T ยังไม่อยากจากกันเลย
บอย ตุ้ม เน ต้องไปทำงานที่กรุงเทพ นานๆ จาได้กลับมาทีนึง โอ้ยคิดเถิงนะเฟ้ย
ไม่เปนรัย เด้วจาขึ้นไปหาพวกแกเองนะ
รอก่อนนะ แต่ตอนนี้งบประมาณกำลังขาดดุลอยู่ ยังไปหาไม่ได้อ่านะ หุหุ
แล้วเด้วไปเที่ยวกันอีกนะ พวกแก..........

**************************************************
...ฉัน รัก พวก แก ทุก คน นะ รู้ ป่าว 555+...
**************************************************

PS :: งานนี้ขาดเป้ แมน แม็ก แล้วก้อหมู เห่อๆ มาไม่ได้เพราะอารัยไม่รุ อิอิ 

.

.

ใครว่าความรักมันโหดร้ายกับเราเสมอไป
ในมุมพื้นที่เล็กๆ ของหัวใจของใครบางคน
ยังว่างเสมอให้กับคนบางคน... แต่คนๆ นั้น
อาจจะไม่มีวันได้สัมผัสมันเลยก็ได้

 
การแอบรัก...
เป็นกิริยาน่ารักๆ เป็นความรู้สึกดีๆ
ที่มีให้ใครซักคนโดยที่เขาไม่จำเป็นต้องรู้

ความใกล้ชิด สนิทสนม ผูกพันเห็นอกเห็นใจกัน
พร้อมด้วยมิตรภาพที่บริสุทธิ์
ไม่ยากที่จะทำให้เกิดอาการ
เพื่อนแอบรักเพื่อน....

ครั้นจะบอก...
ถ้าเขาใจไม่ตรงกันก็กลัวว่าจะเสียเพื่อนไป
อะไรๆ ก็คงกลับมา.. เหมือนเดิมไม่ได้
ถึงเรายืนยันว่าจะคบเหมือนเดิม....
อีกฝ่ายก็คงไม่เหมือนเดิมอยู่ดี
ความระแวง ระวังตัว
เกิดขึ้น แน่นอน...

ครั้นจะไม่บอก...
ก็กลัวว่าจะเสียใจภายหลัง
เกิดเขาเองก็รู้สึกไม่ต่างกัน...
เสียดายถ้าเป็นแบบนั้น
มันอาจต้องแลกกับบางอย่างบ้าง...
ก็ดีกว่ามานั่งเจ็บใจตัวเอง...
วันนั้นเราน่าจะบอกไป...
หรือทำอะไรซักอย่าง
มันคงดีกว่านี้...

แต่ก็มีเหมือนกันที่ชอบจะให้ความสัมพันธิ์
เป็นแบบนี้ตลอดไป...
รู้สึกดี...
ที่แอบรักเงียบๆ คนเดียวโดยไม่หวังครอบครอง
ขอแค่รับรู้ความเป็นไปของเขา ให้เขาเชื่อใจ ไว้ใจ
เป็นเพื่อนที่ดี...
ถึงจะไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งหัวใจ
แต่ก็ขอเป็นคนที่อยู่ข้างๆ ใจ ก็เพียงพอแล้ว

แอบรัก...
ชื่อมันก็บอกอยู่แล้วว่าเป็นความรัก
โดยที่อีกฝ่ายไม่จำเป็นต้องมารับรู้
เป็นความรักที่มีมุม มีมิติ มีจินตนาการ
และโลกส่วนตัวค่อนข้างสูง....

เมื่อไรที่คุณแสดงหรือบอกให้เขารับรู้....
นั่นจะไม่ใช่เป็นการ...
แอบรัก... อีกต่อไป

หลายๆ คนอาจจะเคยเกิดอาการอย่างนี้กันใช่มั้ยล่ะ

"อาการแอบรักเพื่อนสนิท"

บางคนอาจจะสมหวัง
แต่บางคนอาจจะไม่สมหวัง
ซึ่งมันก้อขึ้นอยู่ที่ว่า
เรา 2 คนคือเนื้อคู่กันหรือเปล่า
เรา 2 คนคือคนที่ฟ้ากำหนดหรือเปล่า

.

.

.

PS :: ที่มา http://poem.meemodel.com/hide/15802.html

แต่ก้อว่าอ่ะนะ เวลามานคงหมุนกลับไปไม่ได้หรอก
นอกเสียจากว่ามีกระเป๋าวิเศษเหมือนโดเรม่อนอ่ะ ถึงจาย้อนกลับไปได้ 555+
ขำ ขำ ยังจามาทำตลกได้อีกนะ 

ตอนนี้ฝึกงานเสร็จแล้ว กำลังเริ่มต้นกะการเขียนโปรเจคจบอยู่
แต่ก้ออย่างว่าอ่านะ ไอ้โปรเจคจบเนี่ยมานสุดแสนจายากเลย ยังมะรุเลยว่าจาเราจาทำได้มั้ย
ตอนนี้ก้อเพิ่งผ่านบทที่ 1 เองอ่ะ แล้วมานมีตั้ง 5 บทแนะ
บทที่ 2 ยังคิดมะออกเลย ฮือๆ T^T เศร้า
บทที่ 3 ก้อเขียนโปรแกรม ยากที่สุดเลย ฉานจาไวมั้ยเนี่ยยยยยย
บทที่ 4 ก้อเชื่อมต่อกะ Database บทนี้ก้อยากพอตัว หุหุ ตอนเรียนล่ะ ไม่ตั้งจัยเรียน
พอถึงเวลาเอามาใช้งานจิงๆ เหอๆ รู้สึก!!!
บทที่ 5 ก้อง่ายหน่อย บทสุดท้ายแล้วนิ บทสรุปอ่านะ ง่ายมั้ยล่ะ
แต่กว่าจามาถึงไอ้บทสุดท้าย มีหวังฉานต้องตายก่อนแน่เลยอ่ะ ได้แต่บอกกะตัวเองว่า
" ต้องทำได้ ฉานจาต้องทำได้ "
((555+ ฉานจาทำได้จิงป่าวเนี่ย))
ยังงัยก้อต้องจบให้ได้ ขอใช้เวลาแค่ปีเดียวเถอะหว่า อย่าหลายปีเลย มานนานนนนน
เด้วเราจาแก่ตายไปซะก่อน ก่อนที่เราจาจบอ่ะ หุหุ 

ตอนนี้ไอ้เรามานก้อเล่นแต่ Net ทุกวัน
จนมะทำอารัยเลย วันๆ นึง
ตื่นขึ้นมาก้อเปนต้องมานั่งหน้า Com แระ
ไม่ hi5 ก้อ ไดอารี่ล่ะหว่า หุหุ
ขอหั้ยได้เข้าเถอะ ไอ้ก้อยมานทำหมดแระ เอิ๊กๆๆๆ
ไม่งั้นมานคงจานอนไม่หลับ แน่ๆ เลย ถ้าไม่ได้เล่น Com เนี่ย
ข้าวปลาก้อมะค่อยกิน จนตัวมานแห้ง ผอม จนจากลายเปนโครงกระดูกเดินได้อยู่แระ
กำ ชีวิตของคนเรา เหอๆ 

ว่าแล้วก้อขอฝาก Hi5 ของไอ้นู๋ก้อยไว้หน่อยล่ะกาน
ฝากเพื่อนๆ ช่วยแอดมาเปนเพื่อนกานหน่อยน๊า หุหุ รับรองว่าจาตอบทุก Comment เลย

+++ http://nekozaa.hi5.com +++
ฝากด้วยล่ะกานนะ อิอิ โปรโมทก่อนเลย เอิ๊กๆๆๆ 

ไปก่อนดีกว่าวันนี้ระบายมาเยอะแระ
เด้ววันหลังจาเข้ามาระบายใหม่เน้อ บับบายจร้า

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++